تبلیغات
مزرعه ی پُتی ناز - ایران ، سرزمین انسانهای بی مسئولیت!
مزرعه ی پُتی ناز
اینجا برای حیوانات است

شاید دلبستگی به حیوانها زیاد رفتار جالبی نباشه...ولی بالاخره گاهی پیش می یاد دیگه...

دیروز خرگوشی كه من بهش درست یا نادرست دلبسته بودم توسط دامپزشك وظیفه نشناسی كه لقب استادی

دانشگاه را هم یدك می كشید به دام مرگ گرفتار شد...

البته در كشوری كه پزشكان و پرستارانش مثل آب خوردن آدم می كشن دیگه از مرگ یه خرگوش زبون بسته كه

نمی شه گله كرد...

مهم این نیست كه چرا ما به یك حیوان وابسته می شویم  و آیا این كار كه در مرگش بی تابی می كنیم درست

هست یا نه...ولی این مهمه كه چرا كسی كه به عنوان یك دامپزشك درس خونده و حالا هم درس می ده واسه

جون حیوون ارزشی قائل نیست...

مهم اینه كه ما اصلا الفبای وظیفه شناسی را یاد نگرفته ایم و نسل های آینده ی ما هم یاد نخواهند گرفت.

من به این آقای مثلا دكتر گفتم كه اگر اینجا جایی غیر از ایران بود از دستش شكایت می كردم...اما توی ایرانی

كه انسانها با دست مهربان پرستاران سفید پوش فداكار و دكتران از جان گذشته به زیر خاك می رن،شكایت

به خاطر مرگ یك خرگوش بیشتر به یك شوخی شبیه هست و بس...

چون قاضی های ما هم بالاخره مال همین آب و خاكند دیگه...!

اما خوب همه مون یه چیز رو خوب می دونیم ...خدایی كه اون بالا نشسته حیوون و انسان براش نداره ....خدا رو

شكر كه او منتقم خوبی ست...او همان كسی ست كه انتقام مظلوم رو از ظالم می گیره...گاهی ظالم یك

گردن كلفتی ست به اسم صدام و مظلوم یك ملت...و گاهی ظالم یك دامپزشك است و مظلوم یك خرگوش

زبون بسته.....فرقی نداره....هر دو ظالمند....به قول معروف واسه خدا شهرام بهرام نداره

دور فلكی یكسره بر منهج عدل است

خوش باش كه ظالم نبرد راه به منزل




نوشته شده در تاریخ یکشنبه 13 تیر 1389 توسط پتی ناز